TRABZONSPOR ve FINDIK

Bunlardan biri, Herkesi yediden yetmişe ilgilendiren spor konusudur., Bugünlerde Maalesef ne Yöneticilerden nede Halktan ses çıkmıyor. Yönetim herhalde kış uykusuna yatmış. 2017 de takımın şampiyon olma sözü vermişti. Bu sloganla bugün ki yönetim seçilmişti. Gördük ki takımımız içerde ve dışarıya yeniliyor. Artık yenilmek alışkanlık haline gelmiş. Sanki halkımız körleşmiş. Her şeyi siyasetle özdeşleşmiş gibi,ne yönetimi ne Hakemleri, ne Spor Bakanını,ne federasyonu,nede hükümeti.Asla eleştirmiyor.

Eskiden küçük bir olayda yürüyüşler,Ulusal görsel ve yazısal basında boy gösterenlerin hiç sesleri çıkmıyor.Sanki şehri korku seli sarmış.Bir taratan Hakemler ahlaksızca  Takımımızı göz göre göre eziyor ve evire çevire dövüyor.Bazı spor yazarları cılızda olsa  pek fazla etliye  sütlüye dokunmadan söylüyorlar veda yazıyorlar. Diğer birçok yazarlar ise!  ,Hakemler ve özellikle Federasyon ile birlikte Trabzonspor un liglerden yok etmenin mücadelesini vermenin kumpaslarını kuruyorlar.

NeTrabzonlu iş adamlar, nede siyasi kadrolar nede Yönetimden ses çıkmıyor.Sayın yönetim kimden korkuyorsunuz,Her olumlu şeylerde Halkımız arkanızdadır.Sayın yönetim Takımımızın yönetim kurulu oluştuktan sora, Trabzon spora yakışır bir oyun ve  oyuncu göremedik,Bu dönemde,Tarihinde görmediği rezaletleri gördük.Ağır yenilgileri yaşadık.Eski yönetimler ve futbolcularda bu rezaletler yaşansa idi,Halkın huzuruna çıkamazdılar.Takımımıza yazık oluyor.

Trabzon’un ikinci sorunu fındık. Fındıktan başka hiçbir geliri olmayan halk ise sesini kimseye duyuramıyor. Gerçi duymak isteyende yok. Bazen cılızda  olsa bazı sesler çıkıyor. Yıllarca fındık halkımızın alın teri olmuş, geçim kaynağı olmuş. Düğününü yapmış, evladını okutmuş ama esas kaymağını Avrupa yemiş.

2002’de FKB ile hükümetin başkanlığı alma mücadeleleri yaşanınca fındık, en ağır darbesini hükümetten görerek, o gün, bugün kendine gelememiş, fiyatı Avrupalı Baronların iki dudağı arasına yerleşmiş, istediği fiyatı söyleyerek Türk çiftçisini sömürmeye başlamış. Bu sömürüye de hükümet çanak tutmuş ve üreticinin yanında yer almamıştır. Geçenlerde TZOB Sayın Mustafa Bekar fındıktaki baronlar deyince yer yerinden oynadı. Nerede ise Başkanı linç etme yoluna gittiler.

Üretici kan ağlıyor. Trabzon Ticaret Borsası, Ziraat Odasının söylemlerine karşı çıkarak, üreticinin yanında değil, ferrorinin yanında yer aldığını bir kez daha göstermiştir. Bu yıl fındık verimi yarı yarıya inmesine rağmen, fiyatta yarıya inmiş, ülkeyi idare edenlerden ses çıkmamış, her gün gazetelerde feryat eden halkın sesine hükümet duyarsız kalmış.

Elindeki bir avuç fındığı satamamış. Fiyatlar dibe vurmuş, hükümet ticaret borsası sessiz kalmış. Ziraat odaları konuşunca onlarında sesini kesmek için bazı çevrelerde seferber olmuş. Devlette bu olaylara göz yummuş. Halbuki devlet bugün piyasalara müdahale etmiş olsa, fazla değil 50-100  ton civarında fındığı almış olsa,bugünkü fiyatı en az 15-20 tl civarında olurdu. Üreticinin de yüzü gülerdi.

Trabzon’un kaderi bu demek ki, yüzü ne spordan ne de fındıktan gülmedi. Sporda da önüne gelen Trabzon sporu tokatladı. Fındıkta da tokatladı. Trabzonlu siyaset adamları da bu olaylara kulaklarını tıkadılar. Halkımızı kaderi ile baş başa bıraktılar.                                   Ömer Arslan   30-10-2016